Rola magnezu w nadciśnieniu tętniczym

Nadciśnienie tętnicze to choroba objawiająca się podwyższonym ciśnieniem krwi, czyli ciśnieniem tętniczym o wartości równej lub wyższej 140/90 mm Hg. Chorobę tę diagnozuje się na podstawie kilkukrotnych pomiarów ciśnienia krwi, wykonywanych w odstępach czasowych.

Nadciśnienie tętnicze to choroba objawiająca się podwyższonym ciśnieniem krwi, czyli ciśnieniem tętniczym o wartości równej lub wyższej 140/90 mm Hg. Chorobę tę diagnozuje się na podstawie kilkukrotnych pomiarów ciśnienia krwi, wykonywanych w odstępach czasowych[1].

Nadciśnienie jest stanem, który wynika z nałożenia się różnych czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Powoduje zmiany w układzie krążenia, które prowadzą do zwiększonej śmiertelności, zachorowalności i niepełnosprawności. Stan ten najczęściej dotyczy osób starszych dlatego ta grupa jest najbardziej dotknięta negatywnymi skutkami nadciśnienia [2].

Potwierdzono ścisły związek między niedoborem magnezu a wysokim ciśnieniem krwi. Pacjenci starsi są narażeni na ryzyko niedoboru magnezu a to może tłumaczyć częstsze występowanie nadciśnienia tętniczego i jego odległych powikłań w tej grupie wiekowej [2].

Pomimo dowodów potwierdzających możliwą kluczową rolę magnezu w nadciśnieniu, należy pamiętać, że sam magnez nie wystarcza do zapobiegania lub leczenia nadciśnienia. Co więcej, główne źródła magnezu w diecie, tj. rośliny strączkowe, warzywa, płatki zbożowe i orzechy  zawierają również inne składniki korzystne dla zdrowia, takie jak witaminy, błonnik i inne minerały  o działaniu przeciwzapalnym [2]. Wykazano niekorzystny wpływ diety ubogiej w magnez na ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego, udaru mózgu, miażdżycy i niewydolności serca [3].

Objawy niedoboru magnezu mogą dotyczyć wielu układów. Najczęściej występują zaburzenia rytmu serca pod postacią arytmii i migotania przedsionków. Niski poziom magnezu może również prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego. Niedobory magnezu mogą odpowiadać za stan ciągłego zmęczenia, braku energii, depresję i spadek koncentracji. Do charakterystycznych objawów należą również tiki nerwowe np. drganie powieki, jak również skurcze łydek [3].

Suplementacja magnezu zmniejsza ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego i  zespołu metabolicznego. Zespół metaboliczny to grupa czynników ryzyka rozwoju schorzeń kardiologicznych do których zalicza się otyłość brzuszną, insulinooporność, zaburzenia gospodarki tłuszczowej i nadciśnienie tętnicze. Magnez można wykorzystać jako uzupełnienie terapii nadciśnienia tętniczego zwłaszcza opartej na stosowaniu leków moczopędnych w zapobieganiu zaburzeń rytmu serca [4].

Dokonując wyboru magnezu warto zaznaczyć, że organiczne  związki magnezu  charakteryzują się większą rozpuszczalnością w wodzie w porównaniu ze związkami nieorganicznymi, co powoduje znacznie lepsze ich wchłanianie w jelicie cienkim. Dobra rozpuszczalność w środowisku wodnym, stabilność i wysoka wchłanialność udokumentowana w badaniach powodują, że cytrynianu magnezu, w porównaniu z innymi związkami, jest najbardziej dostępnym preparatem stosowanym w suplementacji magnezu [3]. Najszybszy efekt i największą skuteczność w zakresie łagodzenia objawów niedoboru magnezu wykazują produkty zawierające magnez i witaminę B6 w proporcji 10:1 takim produktem jest na przykład lek z magnezem Magnefar B6 Bio oraz Magnefar B6 Forte [5].

Na podstawie:

  1. Wytyczne PTNT 2019.
  2. Ligia J. Dominguez., Nicola Veronese., Mario Barbagallo.: Magnesium and Hypertension in Old Age. Geriatric Unit, Department of Medicine, University of Palermo, 90100 Palermo, Italy.
  3. M. Iskra , B. Krasińska , A. Tykarski: Magnez — rola fizjologiczna, znaczenie kliniczne niedoboru w nadciśnieniu tętniczym i jego powikłaniach oraz możliwości uzupełniania w organizmie człowieka. nadciśnienie tętnicze rok 2013, tom 17, nr 6
  4. Waldemar Olszewski, Jerzy Głuszek: Rola magnezu w nadciśnieniu tętniczym. Arterial Hypertension 2007, vol. 11, no 6, pages 536–544.
  5. CHPL Magnefar B6 Bio, Manefar B6 Forte